Co w odcinku "Odwar ze skrzypu"?

• Prawidłowe przygotowanie odwaru ze skrzypu polnego
• Przeciwwskazania do stosowania
• Właściwości lecznicze preparatu ze skrzypu

Notatki

Nie pomyl skrzypu polnego z jego błotnym i leśnym przedstawicielem!

Prawidłowe przygotowanie odwaru

Odwar ze skrzypu można i warto stosować zarówno wewnętrznie jak i zewnętrznie.

1. Na jedną szklankę wody stosujemy od 1 do 2 łyżek mocno zmielonego skrzypu
2. Gotujemy przez 15 minut na białym wrzątku, a później odstawiamy na 30minut do naciągnięcia.
3. Po tym czasie odwar ze skrzypu jest już gotowy. Stosuje się go 4x dziennie po około 100ml. Z uwagi na krzemionkę odwar jest skuteczniejszy niż nalewka.

Właściwości lecznicze odwaru ze skrzypu

Tak przygotowany odwar stosowany wewnętrznie będzie przede wszystkim działał:

• Moczopędnie
• Odtruwająco
• Stabilizująco na błony komórkowe
• uszczelnia i wzmacnia naczynia krwionośne, dlatego warto taki odwar stosować na wrzody w całym układzie pokarmowym i trudno gojące się rany
• Skrzyp polny warto stosować w profilaktyce przeciwnowotworowej
• Dobrze przygotowany odwar, to kopalnia niezbędnej dla nas krzemionki z wieloma cennymi właściwościami
• Odwarem można przemywać skórę objętą stanem zapalnym
• Do leczenia trądziku,
• Na łuszczycę
• Na silny łojotok
• Na dermatozę około ustną,
• Na żylaki się świetnie sprawdza,
• Na pękające naczynka

Dzięki zdolności do utrzymania prawidłowej elastyczności skóry i błon śluzowych warto stosować odwar do zapobiegania powstawania zmarszczek i wygładzania tych które już powstały, nawet można stosować w przypadku chorób błon śluzowych np. do płukania jamy ustnej oraz oczu np. na zapalenie spojówek.

Mocniejsze odwary można przeznaczyć do wykonania lewatywy w chorobach odbytu w ilości od 100 do 200ml i wtedy sprawdzi się na świąd, hemoroidy i do uszczelniania ścianek, więc taki odwar skrzypu będzie korzystnie działał w zasadzie wszędzie gdzie się go tylko da bezpiecznie wlać, dlatego polecam stosować wewnętrznie i zewnętrznie.

Przeciwwskazania i uwagi

• Skrzyp polny produkuje enzym, który rozkłada witaminę B1, więc pierwszym przeciwwskazaniem do stosowania odwarów ze skrzypu jest niedobór witaminy B1 i skrzyp może powodować zwiększone wydalanie potasu, więc trzeba suplementować witaminę B1 w trakcie stosowania w ilości około 3mg 2 razy dziennie ale w kilkugodzinnej przerwie od stosowania odwaru, a w przypadku niedoborów jak najszybciej niedobory uzupełnić, natomiast potas jest łatwiej dostarczyć z pożywienia (warzywa)
• Przeciwwskazaniem jest nadmiar krzemu w organizmie na skutek zaburzeń jego wydalania lub diety wysokokrzemowej.
• Nie powinny stosować osoby z zaburzeniami pracy nerek np. w przebiegu kłębuszkowego zapalenia nerek, również przy dnie moczanowej.
• Kobiety w ciąży i karmiące piersią koniecznie powinny skonsultować stosowanie skrzypu ze swoim lekarzem prowadzącym.

Co odcinku "Odwar z mydlnicy lekarskiej – szampon"?

• Prawidłowe przygotowanie odwaru / szamponu z mydlnicy lekarskiej.
• Właściwości lecznicze przygotowanego odwaru
• Przeciwwskazania
• Ciekawostki

Notatki

Mydlnica lekarska (Saponaria officinalis L.)  - Jak sama nazwa wskazuje, mydlnica lekarska ma właściwości zbliżone do mydła. Dawniej stosowano odwary z jej korzeni do mycia się. Mocno się pieni i pomaga w czyszczeniu oraz praniu - nie wywołuje reakcji alergicznych - przewaga zioła nad chemicznymi szamponami.

 Sprawdza się do pielęgnacji tkanin i do dziś jest składnikiem środków do prania delikatnych materiałów. Specjalny mydlik pozwalał odtłuścić wełnę i stosuje się do prania jedwabiu i koronek.

Nasiona mydlnicy są trujące dla ryb, dlatego niektóre plemiona stosowały ten sposób na połów. Mydlnica stanowi też antidotum na ukąszenia węży. Koloniści używali jej do czyszczenia pokładów statków, a piwowarzy do zwiększenia pianki w kuflu piwa.

Kiedy stosować?

•  Choroby i stany zapalne układu oddechowego
•  Zaparcia
•  Kaszel
•  Obrzęki
•  Reumatyzm
•  Trądzik
•  Uszkodzenia i stany zapalne skóry
•  Wypadanie włosów, łojotok, łupież

Prawidłowe przygotowanie odwaru / szamponu z mydlnicy

1. Do przygotowania odwaru z mydlnicy będziesz potrzebować 3 łyżki korzeni i szklankę wody.
2. Jeśli już to masz to wystarczy całość zagotować i trzymać przez około 5minut na biały wrzątku.
3. Po tym czasie odstawiamy jeszcze na pół godziny do naciągnięcia i tak przygotowany odwar z mydlnicy jest zarówno świetnym produktem jak i półproduktem do tworzenia szamponów i płukanek do włosów.

Zewnętrznie można myć włosy i skórę na całym ciele.

Tak przygotowany odwar można również stosować wewnętrznie w takich dolegliwościach jak:

• Wrzody,
• Problemy ze śluzówką układu pokarmowego,
• Na nieżyt układu oddechowego,
• Dla palaczy,
• Działa wykrztuśnie
• Pobudza wydzielanie śliny, śluzu oraz żółci. Dzięki temu posiada zdolność do wiązania się z niektórymi metalami i lekami, więc taki odwar najpierw pobudzi organizm do ich wyciągnięcia chociażby z wątroby, która je kumuluje, a później te toksyny łatwiej będzie wyrzucić z organizmu.

Tak przygotowany odwar jest bezpieczny i można go stosować przez 3-4 tygodnie, a po tym czasie trzeba zrobić przerwę. W ciągu dnia polecam pić małymi porcjami do dwóch szklanek dziennie i jak zaczyna się poprawiać, to dawki można zacząć zmniejszać.

Przeciwwskazania: krwawienia z układu pokarmowego, stan zapalny jelit, żołądka, wątroby oraz po operacjach jamy brzusznej, biegunki - to może doprowadzić do odwodnienia, natomiast nadmierne spożywanie może spowodować podrażnienia w przewodzie pokarmowym i nie powinny stosować mydlnicy kobiety w ciąży i karmiące piersią.

Co warto zapamiętać?

Wyróżnia ją intensywne oddziaływanie na układ oddechowy. Daje przede wszystkim efekt wykrztuśny, dzięki czemu świetnie sprawdzi się jako środek wspierający leczenie zwykłego kaszlu ale też stanów zapalnych płuc, oskrzeli czy tchawicy. Łagodzi też objawy pylicy, astmy i pomoże pozbyć się wydzieliny zalegającej w układzie oddechowym. 

Mydlnica korzystnie działa na układ trawienny. Działa korzystnie na produkcję żółci, a także zapobiega powstawaniu kamieni żółciowych oraz moczowych z uwagi na właściwości moczopędne, przez co redukuje obrzęki i przynosi ulgę w reumatyzmie i artretyzmie.

Przede wszystkim jednak mydlnica lekarska jest znana ze swoich cech antybakteryjnych i myjących. Można ją wykorzystać na przykład do stworzenia domowej roboty szamponu. Odżywi włosy, doda im objętości i pomoże pozbyć się łupieżu oraz łojotoku. Nadaje się do przemywania skóry, łagodzi objawy chorób świądowych.

Mydlnica lekarska jest niezbyt wymagającą rośliną wieloletnią typową dla terenów Europy, Azji i Afryki Północnej. Należy do rodziny goździkowatych, a w Polsce występuje głównie na nizinach. Dorasta maksymalnie do 70 centymetrów wysokości. Ma liście o kształcie jajowatym lub lancetowatym. Kwitnie całe lato, aż do września. Lubi miejsca mocno nasłonecznione i gleby obojętne lub zasadowe. Często można ją spotkać na wysuszonych brzegach zbiorników wodnych, w lasach, na przydrożach.

Aktywne substancje:

•  Saponiny trójterpenowe – odpowiedzialne za powstawanie piany, właściwości myjące, antybakteryjne, chroniące przed pasożytami.
•  Sole mineralne: miedź, cynk, mangan, wapń, żelazo – odpowiedzialne za prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i kostnego, a także wspierające pracę układu krążenia.
•  Flawonoidy – właściwości przeciwzapalne i antyoksydacyjne, chroniące komórki.
•  Glikozyd flawonowy pinit.

Co w odcinku "Odwar z kory brzozy"?

• Prawidłowe przygotowanie odwaru z kory brzozy
• Wybór surowca na odwar
• Właściwości lecznicze przygotowanego preparatu
• Przeciwwskazania do stosowania

Notatki

Prawidłowe przygotowanie odwaru

Do przygotowania odwaru z kory brzozy będziemy potrzebować korowinę, a nie tylko tą białą błonkę.

1. Zebrany surowiec dobrze rozdrabniamy
2. Podlewamy alkoholem 40% i odstawiamy na 6 godzin do naciągnięcia.
3. Po tym czasie możemy przygotować ekstrakt wodny do, którego dodajemy na 2 łyżki surowca 200ml wody.
4. Doprowadzamy do białego wrzątku i trzymamy na ogniu jeszcze przez 10 min.
5. Po tym czasie wyłączamy gaz i czekamy do naciągnięcia jeszcze 20 minut i przecedzamy.

• Stosować 4 razy dziennie po około 100-150ml na jedną dawkę dla dorosłych osób, a dla dzieci o połowę mniejszą.

Odrazu dopowiem, że może zmienić się kolor moczu i to jest naturalne zjawisko i informacja, że aktywne substancje z brzozy będą działać też w układzie moczowym i taki preparat jest silnie moczopędny, napotny i oczyszczający,

Tak przygotowany odwar stosuje się jako płukankę na osłabione i przetłuszczające się włosy oraz na łupież. Stosuje się na okłady na oczy w ramach działania przeciwzapalnego, odkażającego i zmniejsza ropienie oczu.

Odwar z kory brzozy polecam stosować też wewnętrznie, jest to naprawdę nieoceniony produkt bo pomaga w trakcie przeziębie na chore zatoki, bóle głowy, gorączkę oraz na ogólne osłabienie i wyczerpanie nerwowe.

Wyraźną różnicę w samopoczucie zauważą osoby z nadciśnieniem bo taki odwar zmniejsza ciśnienie krwi, poprawia wydolność krążenia i działa przeciwobrzękowo.

Przeciwwskazania do stosowania
Takiego odwaru z kory brzozy nie powinny stosować dzieci oraz kobiety w okresie ciąży i karmienia piersią, oraz osoby które mają uczulenie lub nadwrażliwość na przetwory z brzozy (nawet na sam pyłek).

Co w odcinku "Odwar z kory dębu"?

• Prawidłowe przygotowanie odwaru z kory dębu
• Właściwości lecznicze przygotowanego preparatu
• Przeciwwskazania do stosowania

Notatki

"Zgodnie z Farmakopeą Polską VI z 2002 r. kora dębu – Quercus Cortex (ang. Oak Bark) jako surowiec pochodzi z młodych pni i gałęzi dębu szypułkowego Quercus robur Linne (=Quercus pedunculata Ehrhart) lub dębu bezszypułkowego Quercus sessilis Ehrhart (=Quercus sessiliflora Salisbury), z rodziny bukowatych – Fagaceae, zebrana wiosną przed rozwojem liści i wysuszona w cieniu, w temp. nie wyższej niż 35 stopni C."

Prawidłowy sposób przygotowania

Do przygotowania odwaru z kory dębu zbieramy surowiec tylko z młodych gałązek oraz z młodych pni. Nie interesują nas zdrewniałe skorupy, bo one nie są tak wysycone aktywnymi substancjami i przejmują funkcję ochrony fizycznej przed środowiskiem. Jak zastaniemy roślinę w trakcie pączkowania, to też je można wykorzystać do ziołowych preparatów.

1. Żeby prawidłowo przygotować odwar z kory dębu najpierw musimy surowiec bardzo dokładnie rozdrobnić.

2. Chcąc skorzystać ze związków rozpuszczalnych w alkoholu, podlej surowiec alkoholem 70%, on i tak odparuje w trakcie podgrzewania, więc lepiej trochę więcej go podlać niż za mało.

3. Po zalaniu alkoholem odstawiamy na 8 godzin do naciągnięcia, w tym czasie sprawdzaj czy surowiec nie wsiąknął za bardzo alkoholu, jeśli tak możesz go podlać.

4. Odwar przygotowujemy w stosunku jedna łyżka na jedną szklankę wody, czyli około 250ml. Pozostałą część surowca można przechowywać w lodówce na kolejne porcje.

5. Teraz nasz preparat doprowadzamy do białego wrzątku i przy mocno rozdrobnionym surowcu wystarczy potrzymać na ogniu przez 15minut.

6. Po tym czasie odstawiamy na 25 minut do naciągnięcia.

• Tak przygotowany odwar pije się w ilości od 100 do 200ml na jedną dawkę i stosuje się 3-4 razy dziennie w zależności od rodzaju dolegliwości i wieku.

Przeciwwskazania do stosowania
Hipertonia czyli podwyższone napięcie mięśniowe, uczulenie na substancje z kory dębu. Nie stosuje się na uszkodzenia skóry na dużej powierzchni, przy niewydolności serca i przy nadciśnieniu tętniczym.

Co w odcinku "SUPER EKSTRAKT - Błyskoporek podkorowy / Chaga"?

• Prawidłowe przygotowanie super odwaru z błyskoporka podkorowego
• Prawidłowe stosowanie i dawkowanie
• Właściwości lecznicze preparatów z błyskoporka
• Aktywne substancje
• Ciekawostki

Notatki:
Nazewnictwo: Włóknouszek ukośny, błyskoporek ukośny, błyskoporek podkorowy, huba ukośna, huba brzozowa,(czarny) guz brzozowy, czer, czyr brzozy, czaga, huba skośnorurkowa czerniak brzozy (Borki, Drygały),czernidło (Srokowo), czyreń (Płaska), czarcie oko (Parczew), czarna huba brzozowa, a także czanga, prawdopodobnie na skutek przekręcenia znanej nazwy (pochodzenia rosyjskiego) czaga. Na świecie nazywany jest Chaga mushroom, Clinker fungus, Birch canker polypore, Sclerotia (eng), Чага (ros), Kabanoanatake (kor).

Ciekawostki

• Tylko grzyb wyrastający na brzozie wykazuje działanie antynowotworowe.
• Jednym z najstarszych dokumentów świadczącym o wykorzystaniu błyskoporka do celów leczniczych jest „Corpus Hippocraticum” napisany przez ojca medycyny Hipokratesa z Kos w V wieku p.n.e. ale nie tylko, ponieważ informacje o tym, że hubę wykorzystywano do leczenia, zawarto również w pracach Teofrasta z Eresos, Aemiliusa Macera z Werony, Pliniusza Starszego czy Pedaniusa Dioscoridesa.
• Również dr. Cass Ingram jest wielkim zwolennikiem grzyba Chaga i opisał jego działanie w swojej publikacji „The Cure is in the Forest” tłumacząc na Polski "Lekarstwo jest w lesie".

Kiedy stosować?

•  Zaburzenia pracy układu pokarmowego (Leśniewski Crohn, wrzody żołądka jelit dwunastnicy)
•  Ciężkie infekcje i choroby
•  Cukrzyca, insulinooporność (Chaga reguluje krzywą glukozową i insulinową)
•  Bóle związane z chorobami (Nowotwory, borelioza itp)
•  Przerzuty nowotworowe
•  Osłabienie organizmu
•  Choroby wątroby, wirusy, bakterie, pasożyty, grzyby

›  Błyskoporek podkorowy zawiera w sobie całe mnóstwo korzystnych substancji. Z uwagi na to, że jest pasożytem - wyrasta na zranionych drzewach jako grzyb i w różnych ludowych historiach można usłyszeć różne wersje takiego działania. Jedna z nich głosi, że zasysa z drzew dobre substancje, które wykorzystuje dla siebie, a druga bardziej popularna mówi, że drzewo na którym rośnie, stara się bronić przed tym grzybem i wysyła tam swoje aktywne substancje, żeby z nim walczyć, a po jego zerwaniu mamy naturalną tabletkę ze wszystkimi aktywnymi substancjami, które zostały wytworzone przez naturę, a my możemy z nich skorzystać.

›  Zawarte w grzybni substancje posiadają właściwości cytostatyczne. To oznacza, że te substancje działają toksycznie na komórki nowotworowe, które szybko się dzielą i powielają. Co ciekawe stwierdzono, że wyciągi z błyskoporka w widoczny sposób zmniejszają cierpienia chorych na nowotwory, uśmierzają bóle i zwiększają apetyt, a w początkowym stadium choroby powodują jej stagnację. Stwierdzono także właściwości hamowania przerzutów chorych tkanek rakowych.

›  Grzyb ten jest również skuteczny przy chorobach żołądkowych i ogólnie przy chorobach układu pokarmowego takich jak wrzody dwunastnicy, choroba Leśniewskiego Crohna, wrzody żołądka, choroby śledziony i wątroby. Zewnętrznie stosuje się go przy zapaleniach jamy ustnej i narządów rodnych. W Rosji kiedyś używano odwaru z huby do mycia narządów rodnych kobiet w czasie miesiączki i po porodzie, a nawet noworodki były kąpane w takim odwarze.

›  Poza zastosowaniem przy nowotworach czy chorobach żołądka spełnia również wiele innych ważnych funkcji w organizmie:

-  Działa silnie przeciwzapalnie

-  Silnie przeciwbakteryjnie

-  Mocno zwiększa odporność organizmu

-  Zwiększa poziom energii

›  Ciekawym działaniem jest również wpływ na normalizację pracy układu immunologicznego, ponieważ wzmacnia pracę układu odpornościowego w wypadku osłabienia i zwalnia gdy organizm jest zbyt pobudzony, dlatego jego spożywanie ma tak duże znaczenie w chorobach autoimmunologicznych, gdzie nasze własne komórki atakują zdrowe narządy.

›  Pobudza również wytwarzanie interferonu - interferon jest wytwarzany jako reakcja organizmu na pojawienie się patogenów w organizmie takich jak wirusy, bakterie, pasożyty i komórki nowotworowe.

›  Regularne stosowanie preparatów z błyskoporka powoduje wyciszenie chorób przewlekłych, przywraca funkcje przewodu pokarmowego, podnosi odporność organizmu i stosuje się go na nowotwory każdego organu, ponieważ oddziałuje ogólnoustrojowo, a sami pacjenci zgłaszają ogólną poprawę zdrowia w trakcie terapii błyskoporkiem.

Aktywne substancje

» Inotodiol - to związek chemiczny należący do steroli pobudzający apoptozę - naturalny proces zaprogramowanej śmierci komórki w organizmie wielokomórkowym. Dzięki temu mechanizmowi ( zwanym samobójstwem tkankowym) z organizmu usuwane są zużyte lub uszkodzone komórki w tym komórki nowotworowe.

» Lanosterol - również programuje samobójstwo tkankowe – apoptozę.

» Polifenole – niszczą wirusy HIV. Są one silniejszymi przeciwutleniaczami niż witamina C i E. Do polifenoli należą flawonoidy, kwas fenylowy, taniny – garbniki i ligniny. Polifenole są bardzo ważnym czynnikiem spowalniającym starzenie.

» Polisacharydy – wielocukry poprawiają komunikację międzykomórkową.

» Fucoglucomannan – wielocukier występujący w hubie, stymuluje odpowiedź humoralną i komórkową układu immunologicznego. W odpowiedzi humoralnej powstają specyficzne przeciwciała, skierowane przeciwko wprowadzonemu antygenowi, w tym wypadku bakterii lub wirusowi. Przy udziale limfocytów B , T i makrofagów powstają przeciwciała i komórki pamięci immunologicznej. Pozwala to na natychmiastową reakcję w przypadku ponownego pojawienia się patogenu. W odpowiedzi komórkowej, centralną rolę odgrywają już nie przeciwciała, lecz kompetentne komórki układu immunologicznego limfocyty T.

» Betulina i kwas betulinowy mają wiele właściwości terapeutycznych. Wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwwirusowe, ochraniające miąższ wątroby, obniżające stężenie cholesterolu i lipidów we krwi, żółciopędne, żółciotwórcze, regulujące wypróżnienia, przeciwnowotworowe, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze. Kwas betulinowy hamuje rozwój komórek nowotworowych i działa degradująco na komórki melanomy – czerniaka złośliwego. Betulina i kwas betulinowy pobudzają apoptozę komórek rakowych (programowana śmierć komórek). Kwas betulinowy hamuje namnażanie wirusa HIV (zatrzymuje proces agregacji zakażonych komórek i migracji wirusów do zdrowych komórek). Betulina i kwas betulinowy hamują rozwój bakterii trądzikowych, pałeczek okrężnicy i gronkowiec złocistego). Kwas betulinowy niszczy zarodźca malarycznego.  Betulina i kwas betulinowy są wykorzystywane do leczenia łuszczycy, jako środek przeciwzapalny w leczeniu przewlekłych wyprysków. Skuteczne są także przy stosowaniu zewnętrznym i wewnętrznym przy trądziku młodzieńczym. Niemieccy naukowcy udowodnili, że kwas betulinowy powoduje rozpad komórek nowotworowych w układzie nerwowym (neuroblastoma, medalloblastoma).

» Aminokwasy: tryptofan (który jest prekursorem wielu ważnych hormonów, w tym tych przeciwdepresyjnych i ułatwiających zasypianie), glicyna i cysteina działają synergicznie, wykazując działanie przeciwzakrzepowe.

» Melanina - stymuluje szyszynkę i poprawia sen. Jest silnym przeciwutleniaczem.

Spektrum działania

- oczyszczające

- ogólnie wzmacniające

- przeciwbakteryjne

- przeciwzapalne

- przeciwnowotworowe (związki o działaniu przeciwnowotworowym to: inotodiol i lanosterol)

- przeciwwirusowe – związki terpenowe i laktonowe włóknouszka niszczą wirusy (np. grypy, HIV)

- obniżające ciśnienie krwi, zwiększa liczbę erytrocytów i limfocytów

- obniżające poziom cukru we krwi

- osłaniające i odtruwające wątrobę

- stabilizujące pracę układu odpornościowego

- przeciwutleniające

- przeciwpotowe

- przeciwgorączkowe

- substancje znajdujące się w hubie pobudzają mitochondria - komórkowe centra energetyczne

Przygotowanie i stosowanie  super ekstraktu z błyskoporka.

"Polscy badacze zaznaczyli w swoich pracach, że inotodiol zaobserwowano tylko w preparatach wodno-alkoholowych. Poniższa metoda jest skuteczniejsza niż 99% przepisów, które znajdziecie w internecie czy w literaturze i jest to tak zwany ekstrakt dwufazowy."

1. Zaczynamy od rozkruszenia świeżego surowca.
2. Zalewamy alkoholem 40% w ilości 1:1.
3. Odstawiamy na 4 miesiące, co jakiś czas mieszając.
4. Po tym czasie zlewamy alkohol do słoja, a pozostałą papkę z chagi wykorzystamy do zrobienia odwaru, końcowo będziemy go potrzebować tyle, żeby połączyć go ze zlanym alkoholem w stosunku 1:1
5. Zalewamy surowiec pierwszą porcją wody i gotujemy przez 15-20 minut na białym wrzątku.
6. Po tym czasie zlewamy odwar do drugiego słoja i jeszcze raz zalewamy surowiec wodą ale wcześniej podgrzaną do 90 stopni C i dalej gotujemy przez 15-20 minut.
7. Teraz łączymy ze sobą odwary i dolewamy do alkoholu. Szczelnie zamykamy i to jest nasz pełnowartościowy ekstrakt z błyskoporka podkorowego.

• Stosuje się w ilości około 25ml rozpuszczone w szklance wody ale precyzyjną dawkę zawsze dobiera się do choroby, wagi, wieku i do aktualnego stanu pacjenta.
• Z pozostałości po przefiltrowaniu wciąż możemy robić coś w formie kawy, bo tam wciąż znajdują się aktywne substancje.

Dwie metody stosowania:

1. Metoda pierwsza polega na krótkich cyklach powtarzanych kilka razy w roku, z długą przerwą między cyklami.

2. Metoda druga, to długie cykle, nawet do trzech miesięcy i z krótkimi przerwami (około tygodnia).

Pierwsza metoda jest słabsza ale stosuje się ją żeby zapobiegać przerzutom i do utrwalenia już korzystnych wyników leczenia. A drugą metodę stosuje się w trakcie aktywnej choroby.

Stosuje się 3-5 miesięcy na choroby przewlekłe i przerwy 7-10 dniowe, jak się nie poprawia po 3 tygodniach do miesiąca, to trzeba zmienić surowiec na inny.

Właściwości lecznicze błyskoporka podkorowego:

1. Właściwości przeciwnowotworowe.

• Rosyjscy naukowcy zaobserwowali znacznie mniejszy odsetek występowania nowotworów na tych obszarach, gdzie rosjanie mają w zwyczaju pić takie odwary.
• Błyskoporek jest szczególnie skuteczny w początkowych stadiach nowotworu, wtedy bardziej hamuje wzrost komórek rakowych ale stosowany na każdym etapie u każdego z chorujących odnotowano ogólną poprawę samopoczucia i przypływ sił.
• To właśnie głównie inotodiol działa tak silnie antynowotworowo ale dopiero połączenie wszystkich substancji aktywnych w preparacie (razem z betuliną i wysokim stężeniem antyoksydantów) daje najlepsze efekty, a nie pojedynczo wyizolowana substancja.
• Błyskoporek zawiera wysokie stężenia przeciwutleniaczy, które neutralizują wolne rodniki, a w badaniach eksperymentalnych skoncentrowany ekstrakt z triterpenu błyskoporka całkowicie niszczył komórki nowotworowe, więc działanie antynowotworowe jest realizowane z różnych stron jednocześnie.
• Cały zestaw substancji korzystnie wpływał na osoby chorujące na nowotwór płuc, prostaty, piersi, jelit, żołądka i zaobserwowano też znaczne zmniejszenie tempa wzrostu guza wątroby.
• Trzeba sobie też powiedzieć, że błyskoporek nie jest panaceum na choroby nowotworowe ale niesamowicie może pomóc zwłaszcza, zwłaszcza w neutralizowaniu objawów takich jak ból, zaburzenia trawienia i ogólne osłabienie organizmu, które występuje w przebiegu choroby.

Z czym łączyć błyskoporek?

• Na rosyjskich stronach poleca się wykorzystywanie jednocześnie ekstraktów z nagietka (Calendula officinalis L.), babki (Plantago L.), ziela dziurawca (Hypericum perforatum L.) i kłącza tataraku (Acorus calamus L.) . Z kolei w przypadku leczeniu nowotworów w przewodzie pokarmowym dodatkowo poleca się stosować pączki sosny (Pinus L.) , korzeń lukrecji (Glycyrrhiza glabra), ziele krwawnika pospolitego (Achillea millefolium L.), piołun (Artemisia absinthium L.) oraz owoce dzikiej róży (Rosa canina L.). Z tych wszystkich ziół można zrobić odwar ale stosuje się taki preparat krótko - maksymalnie dwa tygodnie, później trzeba zrobić sobie przerwę, żeby uniknąć skutków ubocznych.

2. Wpływ błyskoporka na układ odpornościowy.

• Stosowanie błyskoporoka podnosi odporność na infekcje, a sam Inotodiol działa przeciwwirusowo i ciężko szukać podobnych substancji nawet w roślinach, które niszczą wirusa HIV, a błyskoporek może się taką właściwością pochwalić.
• Działanie przeciwwirusowe chagi jest szczególnie przydatne, bo antybiotyki nie działają na wirusy tylko na bakterie, więc jeden zero dla natury.
• Preparaty z błyskoporka mają zdolność do stymulowania leukocytów, czyli białych krwinek, które walczą z patogenami próbującymi korzystać z naszego zdrowia, chociażby przez produkcję specjalnych cytokin, które hamują wzrost i rozwój flory bakteryjnej i wirusowej, więc akurat ta zdolność błyskoporka jest tutaj na wagę złota, bo dosłownie jak taki generał rozkazuje armii białych krwinek żeby złapały za swoją najlepszą broń i walczyły zarówno z sezonowymi przeziębieniami jaki i poważniejszymi chorobami jak wspomniany HIV.
• Potwierdzono również hamowanie syntezy prozapalnych cytokin, czyli tych które są dla nas szkodliwe.
• Błyskoporek warto stosować też na przerost bakterii helicobacter pylorii oraz niektórych gatunków mykobakterii.

3. Wpływ błyskoporka na układ pokarmowy.

• Regularne stosowanie błyskoporka bardzo korzystnie wpływa na funkcjonowanie układu pokarmowego - chroni go przed patogenami, które lubią tam zamieszkiwać i zaburzać trawienie.
• Błyskoporek produkuje garbniki, które oddziałują na powierzchnię błon śluzowych, dlatego wykorzystuje się tą właściwość w leczeniu zapalenia w obrębie układu pokarmowego u osób z zanikowym zapaleniem błony śluzowej żołądka oraz w trakcie zapalenia błony śluzowej żołądka z niską, wysoką lub prawidłową kwasowością soku żołądkowego - dlatego może też pomóc w niektórych przypadkach zgagi oraz w trakcie leczenia jelita drażliwego, SIBO, SIFO i IMO.
• Udowodniono też, że błyskoporek leczy wrzody żołądka, dwunastnicy oraz pomaga przy problemach z opróżnianiem żołądka, przewodu pokarmowego i na bóle w obrębie tego przewodu.
• Błyskoporek poprawia apetyt u osób chorujących, które go tracą w przebiegu choroby nowotworowej.
• Stosuje się go na nowotwory układu pokarmowego.

Co jeszcze warto wiedzieć?

• Regularne spożywanie preparatów z chagi stabilizuje ciśnienie krwi, zapobiega rozwojowi chorób serca i naczyń krwionośnych, przez zmniejszenie poziomu cholesterolu i trójglicerydów. Spada cholesterol LDL, czyli mówiąc bardzo uproszczenie, to "ten zły" oraz wzrasta poziom cholesterolu HDL czyli "ten dobry" cholesterol i według naukowców za to odpowiadają liczne antyoksydanty, które zmniejszają stany zapalne i tym samym zmniejsza się cholesterol.
• Preparaty z błyskoporka korzystnie wpływają na działanie ośrodkowego układu nerwowego.
• Warto też wspomnieć o działaniu przeciwcukrzycowym, bo ekstrakt z błyskoporka wykazuje działanie normalizujące poziom glukozy we krwi i uwrażliwia na insulinę,
• Zewnętrznie stosuje się na egzemy, odmrożenia, nawet w 1973 roku w Związku Radzieckim przeprowadzono badania na grupie 50 osób, które miały łuszczycę różnego rodzaju i co ciekawe u wszystkich nastąpiła znaczna poprawa.
• Olejem z błyskoporka leczy się raka macicy, sutka, odbytnicy, prostaty, nowotwory skóry oraz zaawansowane formy przerzutów do węzłów chłonnych. I wtedy można zrobić nawet taką maść, która będzie się głębiej wchłaniała, pod warstwę skóry.
• Maść można zrobić z odwaru przygotowanego wcześniej z użyciem alkoholu, wystarczy połączyć ekstrakt z podłożem tłuszczowym np. smalcem i odparować ciecz podgrzewając całość.
• Z odwaru można robić inhalacje na dolegliwości w układzie oddechowym.
• Trzeba pamiętać, że większość właściwości błyskoporka nie odczuwa się odrazu, trzeba go stosować regularnie przynajmniej dwa tygodnie.

Przeciwwskazania
Błyskoporek podkorowy to surowiec o wyjątkowo silnych fitozwiązkach, więc mogą wiązać się tym również działania niepożądane, a stosowanie go z lekami może nasilać ich działanie, więc wtedy zawsze warto skonsultować się z lekarzem prowadzącym.

Długotrwałe stosowanie odwarów z huby może powodować nadpobudliwość autonomicznego układu nerwowego ale po odstawieniu albo nawet po zmniejszeniu dawki ten efekt zanika.

Przeciwwskazaniem jest też ciąża i karmienie piersią ponieważ nie prowadzono badań jak będzie wpływać błyskoporek na organizm płodu i noworodka, więc wiąże się to z ryzykiem i nie zaleca się stosować.

Nie można prowadzić równolegle antybiotykoterapii i terapii błyskoporkiem.

Osoby z chorobami nerek nie powinny stosować błyskoporka przez wysokie stężenie szczawianów, więc mogą ostatecznie tworzyć kamienie nerkowe i będą wpływać na funkcję układu moczowego, a nawet tkanki łącznej i układu nerwowego.

Nie powinny stosować błyskoporka osoby z osteoporozą też z uwagi na szczawiany, które wiążą się z wapniem w tkance kostnej i go usuwają stamtąd, przez co dochodzi do demineralizacji kości, a stosowanie błyskoporka nawet w małych dawkach może spowodować szybki spadek wapnia i osłabić kości.

Osoby stosujące preparaty rozrzedzające krew mogą mieć problem z niekontrolowanym krwawieniem stosując błyskoporek.

Gdzie go znajdziemy?

• Tylko grzyb wyrastający na brzozie wykazuje działanie antynowotworowe. Warto go szukać na starszych drzewach i nie marnować czasu na młode brzózki.
• Rośnie również na olszy, buku, klonie, jarzębie, grabie, topoli, jesionie, chmielograbie, wierzbie, platanie, kasztanowcu i orzechu.
• Można znaleźć egzemplarze również na modrzewiu, sośnie syberyjskiej i świerku w północno-wschodniej części Rosji, w górskich regionach Karoliny Północnej i na Dalekim Wschodzie w Korei.
• Dawniej uważano, że występuje także na wiązie, jednak okazało się, że to inny przedstawiciel rodzaju błyskoporek – Inonotus ulmicola.
• Z kolei informacje o występowaniu na dębie i innych gatunkach liściastych mogą odnosić się do jeszcze innego przedstawiciela tego rodzaju – Błyskoporka dziuplowego (Inonotus nidus−pici), który wytwarza dość podobne, ale mniejsze (kilka cm średnicy), jednoroczne sklerocja wyłącznie w dziuplach i w pobliżu ich otworów na żywych drzewach.
• Zgodnie z Polskim prawem, nie można go wycinać ze zdrowych drzew jeśli można je tak nazwać mimo pasożyta, natomiast można go zbierać z drzew obalonych i połamanych, natomiast grzyb na takich drzewach zaczyna tracić swoje właściwości.
• Błyskoporek z punktu widzenia fitopatologii uznawany jest za pierwotnego patogena i powoduje przedwczesne obumieranie rośliny, a do jego powstawania dochodzi w miejscach ran na drzewie, np. przez pęknięcia naturalne spowodowane przez np. temperaturę, grzyby z rodzaju neonectria albo przez uszkodzenia mechaniczne.
•  Błyskoporek podkorowy jest niezwykle cennym surowcem i my w rodzinie zbieramy go chyba od zawsze, więc mamy też wypracowane pewne schematy i w tej akademii zdradzę Ci to czego nigdy nikomu nie mówiliśmy, no bo po co nam konkurencja jak surowca tak mało, a specjalnie tylko dla uczestników tej akademii w module "Sekrety Zielarza" odkryję wszystkie karty i myślę, że się nawet nie spodziewacie jakie narzędzia można wykorzystać do szukania huby i innych rzadkich ziół, więc będziecie mieć dużą przewagę nad innymi.